Nieuw verhaal: Love is…

Hoi allemaal,
Vandaag weer een verhaal op mijn blog.
Twee weken geleden plaatste ik een verhaal op mijn blog waarmee ik had deelgenomen aan een schrijfwedstrijd en daar heb ik erg leuke reacties op gehad, dus plaats ik vandaag weer een stukje uit een ander verhaal. Ik schrijf regelmatig verhalen voor wedstrijden en ik vind het leuk om die met jullie te delen. Het is elke keer weer een ander onderwerp, maar dat houdt de variatie erin. De namen in dit verhaal zijn willekeurig verzonnen namen, net als de rest van het verhaal.
Mochten jullie dit verhaal nou leuk vinden of boeiend, dan plaats ik misschien ook nog wel een vervolg. Het verhaal begint midden in de gebeurtenissen en gaat deze keer over een vervelende situatie in de liefde. Ik schreef dit verhaal alweer een hele tijd geleden, maar ik heb het pas sinds kort volledig af. In ieder geval: veel leesplezier en ik ben benieuwd naar jullie reacties.

 

”Ik was vaak bij Lennard, maar er leek iets veranderd te zijn.
We waren sinds mei samen en zo’n twee maanden later kreeg ik het gevoel dat er iets niet klopte. Lennard was vaak stil en leek zich moeilijk te kunnen uiten.
Als we met zijn tweeën waren was het soms ineens ongemakkelijk, maar waren we met Danny en Lindy, dan viel het me niet zo op en had ik een leuke avond.
We waren toen nog maar 2 maanden samen en ik dacht ‘’het zal er wel bij horen’’
Lennard ging drie weken op vakantie, ik zou hem dus drie weken niet zien.
Op de dag voor hij weg zou gaan was hij bij mij en hij zou die avond teruggaan omdat hij de volgende dag vroeg weg moest.
Ik bracht hem naar de trein en zwaaide hem uit. ‘’Ik ga je missen’’, zei ik nog.
‘’Ik jou ook’’, zei Lennard. Ik zag de trein wegrijden en bleef net zolang kijken totdat de trein niets meer dan een heel klein stipje geworden was.
Verbijsterd was ik. Ik kon het niet plaatsen, maar ik had niet het gevoel dat ik hem ging missen. Maar ik had toch net gezegd dat ik hem ging missen?
Ik voelde iets wat een leek op het gevoel dat je hebt na een teleurstelling.
Ik belde mijn beste vriendin Jacintha op vertelde haar hoe ik me voelde.
Ze was gelukkig heel begripvol en zei eigenlijk precies wat ik hoopte dat ze zou zeggen. ‘’Je moet je niet druk maken, dat is echt niet erg. Ik denk dat je gewoon wat meer tijd voor jezelf moet maken: lekker fietsen of naar het strand gaan. DAfbeeldingsresultaat voor tumblr sunset an kun je misschien eens goed nadenken over de hele situatie en dan voel je je vast beter’’.
Ik volgde haar raad op. Overdag werkte ik en in de avond ging ik lekker wandelen, fietsen of naar het strand. Alleen.
Ik was altijd al een echte denker geweest en ook tijdens de momenten alleen dacht ik veel na.
Op een avond had ik weer een flink stuk gefietst. Het was een typische zomeravond. 22 graden en een zacht zomerbriesje. Heerlijk vond ik die fietstochtjes. Ik ging zitten op een bankje met uitzicht op de zee.
In gedachten probeerde ik terug te halen vanaf welk moment ik merkte dat er iets veranderd leek tussen mij en Lennard.
Ik wist het niet precies, maar ik dacht wel terug aan wat er een maand geleden gebeurde. Iets wat ik heel vreemd vond. Iets waar ik eigenlijk niet eens aan wilde denken. Maar wat moest ik dan? Moest ik het wegstoppen? Moest ik het laten voor wat het was?
Het had zoveel vragen bij me opgeroepen. Inmiddels had ik een vermoeden gekregen, maar als dat echt klopte, kon ik niet begrijpen hoe Lennard dat ooit voor me kon verzwijgen.
Maar goed ik moest niet afdwalen. Een tijdje geleden liet Lennard me voor het eerst zijn appartement zien.
Een soort flat, daar kon je het mee vergelijken.
Een hele grote gedeelde tuin op de begane grond was het eerste dat mijn aandacht trok. Het zag er heel gezellig uit, dat zou vast een heerlijke zitplek zijn in de zomer, dacht ik nog.
We gingen naar binnen. Op de galerij kwamen we een jongen tegen met een laptop in zijn handen. Hij stelde zich aan me voor als Jorick en vroeg aan Lennard hoe het met hem ging en hoe zijn dag was.
Dat was niet hetgene dat ik zo vreemd vond, Jorick was gewoon een jongen zoals jij en ik.
Toen we verder liepen over de gang, kwam er iemand een zijgang uit. Toen ik hem zag schrok ik. Hoe kán dit?                                                                                           (wordt vervolgt)

Fijne avond allemaal!

Advertenties

Over myvisionthroughyoureyes

Reizen - Fotografie - Schrijven - Fashion - Lifestyle - Art - Muziek
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Een reactie op Nieuw verhaal: Love is…

  1. Ruud Kooman zegt:

    Goed verhaal Cynthia. Lekker spannend. Ben benieuwd hoe het vervolg is.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s