Love is… (3)

Goedemorgen allemaal,

Allereerst bedankt voor de leuke reacties op deel 1 en 2 van dit verhaal.
Vandaag publiceer ik deel 3, ik hoop dat jullie het leuk vinden.
Hieronder kun je deel 1 en 2 nog even teruglezen, mocht je dat leuk vinden.
Voor alsnog; het is maar een fictief verhaal, iedere gelijkenis met de werkelijkheid is toeval.
Fijne dag en veel leesplezier

Vervolg: Love is… (2)

Nieuw verhaal: Love is…

Ik verslikte me bijna in mijn cola. ‘’Weet ik toch, dat meende ik heus niet hoor. Hoe is het nu tussen jou en Lennard?’’

Een rotvraag want wat moest ik antwoorden?
Ik haalde mijn schouders op. ”Ik weet het niet zo goed, maar het is niet zoals het hoort te zijn” lekker vaag weer, maar ik wist gewoon niet wat ik ervan moest denken.
”Niet zoals het hoort te zijn?” Loïs keek me verbaast aan.
‘’Weet je, misschien zie ik spoken hoor, maar ik weet even niet zo goed wat ik moet doen’’ zei ik en vertelde wat ik had bedacht tijdens mijn ritje langs de Boulevard.
‘’Jeetje, meen je dat nou joh?’’ antwoordde Loïs. ‘’Precies de reden dat ik gewoon geen zin heb in dat gedoe met relaties’’. ‘’Zonde voor Ralph, hij is hartstikke gek op je’’, zei ik. ‘’Nee joh, hij heeft me niet eens gefeliciteerd met mijn verjaardag’’
Ralph had me een paar keer gevraagd hoe het met Loïs was toen ik aan het werk was. Hij had een paar keer contact gezocht maar ze had niet of heel kortaf gereageerd, had hij me verteld. ‘’Trouwens, ik heb geen tijd’’, was Loïs antwoord.
Ze wilde duidelijk niet afspreken met Ralph, dat was aan alles te zien. Jammer.

Het was inmiddels eind juli en mijn vakantie op het werk was begonnen.
Heerlijk drie weken vrij.
Mijn collega stuurde me een bericht. ‘’Jammer dat je straks niet meer op mijn afdeling werkt, hoorde dat je naar Ralph zijn afdeling moet’’
Ik wilde boos worden, mijn collega’s wisten het eerder dan ik, beetje jammer.
Maar, ik kwam bij Ralph op de afdeling en dat was iets wat ik echt leuk vond.
Ik kon het goed vinden met Ralph, hij had tenminste humor en dat maakt het werk meteen weer een stuk leuker.
Ik kende Ralph al twee jaar, maar toen viel hij me nooit zo op.
Sinds de keer dat Ralph bij mij op de afdeling stond was er iets veranderd.
Ik leerde hem een beetje kennen en kwam er achter dat hij echt een leuke jongen was.
Hij toonde interesse, was aardig en maakte me aan het lachen.
Ik voelde me er alleen maar schuldig om, want ik had Lennard.
Lennard maakte me in het begin ook blij, maar de laatste tijd twijfelde ik alleen maar aan hem, aan ons.
Toch was ik niet iemand die snel opgaf, iets wat kapot is kun je soms nog repareren in plaats van het meteen weg te gooien.

De tijd vloog. Het werd al augustus. Lennard was gisteren thuisgekomen.
Vandaag was mijn opa zijn verjaardag en Lennard was ook uitgenodigd.
Ik zou hem op gaan halen bij het station. Ik liep naar het station, vanaf opa en oma was het ongeveer 20 minuten lopen.
Ik passeerde de brug en zag Lennard in de verte al staan.
Ik voelde geen enthousiasme, geen blijdschap… dit klopte van geen kanten.
Expres ging ik langzamer lopen. Ik wilde dat het anders was, dat ik wél blij zou zijn om hem weer te zien.
Opgeven, daar hield ik niet van. Vechten voor wat belangrijk voor me is, dat was meer wat ik liever deed en dus besloot ik dat zijn vakantie het ultieme moment was om gewoon een soort van opnieuw te beginnen en een beetje begrip te tonen voor hem.
‘’Heeey, vakantieganger! Hoe is het?’’ riep ik.
Lennard lachte dunnetjes. ‘’Hee. Ja. Ja goed’’.
Mijn optimisme verdween als sneeuw voor de zon. Wat was dit nou weer voor stomme reactie?
Hij gaf me heel houterig een knuffel, alsof hij twijfelde en toen toch maar een knuffel gaf.
‘’Heb je het leuk gehad?’’ vroeg ik maar. ‘’Ja, veel gezwommen, mooi weer’’
‘’Oh leuk, vertel!’’ hij bleef even stil en ik keek hem onderzoekend aan.
‘’ Gewoon, ja het was leuk en veel gezien ik weet niet echt wat ik erover kan vertellen’’. Ik hield mezelf voor dat hij moe was van de reis en dat ik alles later nog wel zou horen. De rest van de weg bleef hij stil en ik wist ook niet echt meer wat ik moest zeggen.
Aangekomen bij opa en oma praatte ik vooral veel met de familie.
Lennard wilde buiten zitten en ging bij wat ooms en tantes zitten.
Ik liet hem expres even alleen, misschien wilde hij dat liever.
Ondertussen vertelde ik een beetje verontwaardigd aan mijn moeder hoe het net was gegaan. ‘’Ik krijg niet echt de indruk dat hij blij is’’, zei ik.
‘’Dat is wel apart ja, maar laat hem anders maar even, misschien is er op vakantie iets gebeurd ofzo.’’ Ik dacht na en dat zou misschien inderdaad ook nog kunnen. Ik zou hem er vanavond wel naar vragen.
Die avond was het nachtmarkt in de stad en ik vroeg opa of ik er heen kon gaan met Lennard, want we sliepen die avond daar. ‘’Natuurlijk, gewoon gaan hartstikke leuk’’, was zijn antwoord.
Zo gezegd, zo gedaan. Ik ging met Lennard naar de nachtmarkt.
Ik kocht een telefoonhoesje en ik kocht voor ons beiden ijs.
De nachtmarkt vond plaats op de Boulevard, waar ik zoveel geweest was de afgelopen weken. We liepen de hele Boulevard af. We liepen langs het bankje, waar ik zoveel gezeten had. Ik moest het gewoon vragen aan hem, er omheen draaien of het voor me houden zou als liegen voelen.
Ik vertelde wat er was gebeurd die ochtend toen Lennard aan het werk was.
Over Tilly, en toen de ontmoeting met Jos.
Voorzichtig vroeg ik: ‘’Lennard… jouw medebewoners hebben allemaal een beperking, een diagnose…maar… waarom woon jij daar dan?’’
Ik vond het rot om te vragen, straks kwetste ik hem nog en dat was wel het laatste waar ik op uit was.
‘’Oh ja, dat’’ begon Lennard. En toen zei hij helaas precies wat ik al vermoedde.
‘’Ik heb eigenlijk ook een beetje een stoornis
Beng! Dat voelde als een klap in mijn gezicht. Ondanks dat ik het eigenlijk al wist, nu werd het bevestigd. Shit!
‘’Oh… wat eh… heb je dan precies?’’ ik voelde me echt stom.
Hoe kan het nou dat ik dit niet gelijk op ons eerste ontmoeting gemerkt had? Toen was hij zo spraakzaam, toonde interesse, maakte grappen… nu was alles precies het tegenovergestelde van wat er toen was.
‘’Dyspraxie en autisme en ik heb weleens een lichte psychose gehad maar verder niks hoor.
Alsof het niks was. ‘’Ooh… maar kun je dan nooit zelfstandig wonen?’’ ‘’Jawel hoor, ik leer hier alleen eerst zelfstandig te wonen en dan ga ik op mezelf.’’ Ik knikte.
Ik was geschrokken. Lennard leek mijn reactie niet raar te vinden en glimlachte terwijl hij naar het water staarde.
Het bleef even stil. ”De vuurwerkshow begint zo, gaan we alvast het strand op?’’ vroeg ik. Wat een reactie. Lekker begripvol ook, maar niet heus. Maar ik wist gewoon niet wat ik moest zeggen. Zoiets verzwijg je toch niet voor iemand? En als het er dan op aan komt doen alsof het gaat om iets heel onbelangrijks. Ik kon het maar niet begrijpen.
Daar zat ik dan. Kijkend naar een vuurwerkshow, maar ik had hier liever met Ralph gezeten. Meteen schrok ik. Wat dacht ik nou toch allemaal, Ralph hoort bij Loïs en ik heb Lennard.
Maar het gevoel ging niet weg. Ik was teleurgesteld en misschien zelfs een beetje verdrietig. Ik zou waarschijnlijk helemaal geen toekomst hebben met Lennard, terwijl ik dat in het begin nooit had kunnen denken.
Bovendien, dat betekende dat ik de relatie misschien wel moest verbreken en ik wist dat ik hem daar heel erg mee zou kwetsen.
Ik liet ons gesprek even voor wat het was en genoot van de vuurwerkshow en de markt. Nadien fietsen we naar mijn opa en oma’s huis en daar bleven we nog even kletsen met mijn oma. Althans, ik praatte nog even met oma. Lennard zei weer niets.

Afbeeldingsresultaat voor vuurwerk strand tumblr

 

Advertenties

Over myvisionthroughyoureyes

Reizen - Fotografie - Schrijven - Fashion - Lifestyle - Art - Muziek
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s