Verhalen uit de zorg (1)

Hoi allemaal,

Ruim 3 maanden afwezig geweest in mijn blogwereldje, maar vandaag ben ik er weer met een paar verhalen uit de zorg.
Het zijn nu echt nog de laatste loodjes, ik ben bijna afgestudeerd als verpleegkundige.
De afgelopen 4 jaar zijn enorm snel gegaan, ik heb stage gelopen in verschillende branches en ontzettend veel geleerd en meegemaakt tijdens deze stages.
Er komen regelmatig berichten over de zorg in het nieuws, de laatste tijd ook vel negatieve berichten. Van hoge werkdruk tot bezuinigingen en van valpartijen tot verhalen over mishandeling in de mantelzorg.
Allemaal erg om te lezen, want we willen juist het beste voor onze zorgvragers.

Vandaag deel ik een aantal momenten uit mijn werk in de zorg, deze zijn namelijk de reden dat ik zo van mijn werk houd en waarom dit werk vooral ook heel leuk is.
Deze momenten maken dat ik wil blijven doen wat ik het liefst doe: voor anderen zorgen.

Ik begon daar als stil verlegen meisje, 16 jaar was ik toentertijd.
De ouderenzorg was de branche waar ik mijn eerste stage gelopen heb en wat had ik het daar naar mijn zin. Ik werkte op een leerafdeling en er woonden mensen met een PG-achtergrond, maar ook mensen met somatische problemen. Kortom: er was veel diversiteit en er was veel te leren. Ook was het er nooit saai, iedere dag was weer anders.
Het zijn de kleine dingen die de zorg mooi maken, want uiteindelijk waren die ”kleine dingen” voor mij heel groot.
Zo zal ik nooit vergeten dat ik op een ochtend moest werken en ik was een beetje verdrietig, want mijn opa lag in het ziekenhuis en ik was  bang dat ik hem zou verliezen.
Ik begon die ochtend met de zorg voor een vrouw die dementerend was. Ze was regelmatig angstig en vergat veel, wat ze soms zelf nog doorhad en dat vond ze vreselijk.
Die ochtend stond ik aan haar bed om haar wakker te maken. Ze werd niet meteen wakker, maar ze had altijd even de tijd nodig om goed wakker te worden. Het viel me ineens op hoeveel haar dochter op haar leek.
Toen opende ze langzaam haar ogen, waarna een stralende glimlach volgde: ”Dag lieverd, wat ben ik blij dat je er bent”
Ze had het zelf niet door, maar dat ene zinnetje troostte me een beetje en maakte op dat moment echt mijn dag.

Wat ik ook nooit zal vergeten is dat ik met een bewoonster een rondje ging rijden op een elektrische duofiets, door de winkelstraat en door de rest van het dorp. Daar was namelijk tijd voor en als er tijd is moet je die vooral nemen, vond ik. Er zaten verschillende snelheden op de fiets en op een gegeven moment zei ze, op een manier zoals een kind die stiekem iets doet wat niet mag zou zeggen, ”Oooh zet dat ding nog eens wat harder”, even scheuren door de straten” 84 jaar was ze, maar zulke dingen vond ze prachtig en het was ook echt een vrouw met humor. We reden door brede straten, dus vooruit, heel even kon dat wel. Niet te hard natuurlijk, het moest wel verantwoord blijven.
”Kijk nou toch, alle mensen kijken naar ons, en dat jongetje daar zwaait naar ons!” Als ik het zo opschrijf, klinkt het vast veel minder leuk dan het was, maar wat een mooie herinnering is dit. Het is jammer dat jullie de bijbehorende glimlach van oor tot oor niet gezien hebben, dat was het mooiste van allemaal.

Wat ik ook heel bijzonder vond, is dat ik op een ochtend begon met de zorg voor een vrouw die in het derde stadium van dementie zat en ik had haar al een tijd niet gezien. Mijn stage was begin juli klaar en half augustus kwam ik terug om vakantiewerk te doen, ik denk dat ik mevrouw ruim 6 weken niet had gezien.
Toen ik haar wakker maakte, keek ze me even aan en zei toen, met een lekker Zeeuws accent: ”Wat is het lang geleden dat ik jou aan bed gezien heb, maar je bent er weer!, gelukkig! Ze vergat veel en soms herkende ze me ook helemaal niet, maar op dat moment leek ze me te herkennen en haar reactie maakte me zo blij.

Nog iets wat ik zo mooi vind aan werken in de zorg is de dankbaarheid die de mensen uitstralen. Dat ze naar jou toe komen voor een praatje en dat ze je in vertrouwen nemen. Dat tijd nemen belangrijk is, ondanks dat onze tijd schaars is. Die 5 minuten extra kunnen soms al heel veel verschil maken.
Wat is jullie mooiste ervaring in de zorg?

Liefs Cynthia

image

Advertenties

Over myvisionthroughyoureyes

Reizen - Fotografie - Schrijven - Fashion - Lifestyle - Art - Muziek
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s